Egyptische jeugd slikt, drinkt en snuift ellende weg

Drugsgebruik in Egypte - Brenda Stoter Dit krantenartikel is vanwege de actualiteit en de ontwikkelingen in Egypte nooit geplaatst. Omdat ik het zelf een heel mooi stuk vind, krijgt het een plaatsje op mijn website.

Cairo – De slechte sociale en politieke omstandigheden in Egypte hebben niet alleen betrekking op de onderlaag van de bevolking. Ook de jeugd uit de hogere en middenklasse trekt het zich aan. Zij vluchten in drank en drugs. ,,Zo vergeet ik de realiteit.’’

Brenda Stoter (26-01-2011)

Op zaterdag wordt om tien uur ’s ochtends de eerste joint aangestoken. Ahmed Zahran neemt een trekje en geeft hem door aan zijn vrienden. Het is een voorbode voor de twintig joints die er op een dag als deze doorheen gaan. ,,Het is geen sterk spul hoor,’’ vergoelijkt de 22-jarige student Zahran zijn drugsgebruik. ,,In Amsterdam heb je pas goede hasj.’’

De groep rijkeluisjongeren in Cairo komen in de weekenden bij elkaar. Ze gaan naar clubs, geven feestjes als hun ouders niet thuis zijn of trekken zich voor een paar dagen terug in de Sinaiwoestijn. Hun ouders zijn vaak het land uit of wonen ergens anders, waardoor ze geen toezicht hebben. ,,Iedere jongere die ik ken, gebruikt weleens wat. Dat heb je nodig als je in Cairo woont. Alleen het hectische verkeer maakt een mens al gek,’’ zegt hij terwijl hij een trekje van zijn joint neemt.

Zahran geeft aan dat het overmatige drugsgebruik iets is wat vooral onder de hogere klasse speelt. ,,De arme mensen hebben daar geen geld voor, die kunnen amper eten kopen.’’ De pillen, hasj en paddo’s worden tijdens feestjes of korte vakanties in een rap tempo geconsumeerd. ,,Gister heb ik wat joints, een pil, alcohol en poppers op,’’zegt Zahran met een stalen gezicht. Om de gevolgen maakt hij zich niet druk.

Eigenlijk heeft Zahran geluk, vooral als hij zichzelf vergelijkt met de lagere klasse. Hij heeft rijke ouders, reist de wereld rond, studeert en woont naar eigen zeggen in een ‘kasteel’. Toch maakt hij zich zorgen over de toekomst. ,,Het leven in Egypte is uitzichtloos. Er is geen werk, geen persvrijheid en het politieke systeem is schandalig.’’ Voor president Mubarak heeft hij geen goed woord over. ,,Het is propaganda. Je kunt geen krant openslaan of je ziet zijn foto. Dat moet veranderen.’’ Zijn vrienden zijn het daar grondig mee eens.

De weekenden in Cairo zijn één groot feest. Vooral de periode tussen kerst en Oud en Nieuw, waarin veel Egyptenaren drie weken vrij hebben, wordt optimaal benut. In de buitenwijken van Cairo worden heftige feesten gegeven. ,,Je komt alleen op uitnodiging binnen. Het lijkt alsof de pillen gratis worden uitgedeeld. Zodra je binnen stapt, kijkt een mensenmassa met opengesperde ogen je aan,’’ zegt de Nederlandse studente Anna Boom, die sinds een paar maanden in Cairo verblijft. ,,De drank blijft op de tafel staan, daar kijkt niemand naar om.’’ Binnen zweven de jongeren voor de dj-booth weg op keiharde technomuziek.

Drugs worden vanuit het buitenland meegesmokkeld of door vrienden gedeald. ,,Als de politie je snapt, geef je gewoon wat geld. Politieagenten verdienen weinig, nog geen honderd euro per maand, en knijpen vaak een oogje dicht,’’ zegt Boom, die een grote Egyptische vriendenkring heeft opgebouwd. Egyptische vrienden nemen regelmatig een ‘pretpakket’ uit Amsterdam mee. Zelf drinkt ze alleen alcohol, wat in Egypte bijna overal te verkrijgen is.

De 21-jarige Yusuph Khadil, een vriend van Zahran, gebruikt ook geen drugs. ,,Soms vraag ik me af waarom ze dat doen, maar ergens snap ik het wel. Ze willen de werkelijkheid ontvluchten.’’ Op dit moment regelt hij een visum, wat al enkele dagen duurt. Hierna vertrekt hij voor zijn studie Kunst naar Londen. ,,Cairo is een zooitje. Ik ben blij dat ik vertrek.’’

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Brenda\\\\\\\'s Anti-spam *