‘Ik ben nooit verliefd geweest’ (Francisco Elson)

Interview voor het AD Rotterdams Dagblad, geplaatst op 14-07-2011.

Wat zie je als je in de spiegel kijkt?

,,Als ik in de spiegel kijk zie ik een succesvolle, tevreden man die zich wil inzetten voor basketbal in Nederland. Ook zie ik een man die volwassen aan het worden is, die iedere dag nog wat bijleert.”

Ben je ijdel?

,,Totaal niet. Ik ben alleen met basketbal bezig en maak me niet druk over mijn uiterlijk. Tijdens een wedstrijd kreeg ik ooit een hoekstoot op mijn lip, daar zit nu een verdikking. Ik kan het laten weghalen, maar het stoort me niet. Over veertig jaar zie ik waarschijnlijk toch niet meer uit. Iedereen wordt ouder.”

Wilde je altijd al basketballer worden?

,,Nee, ik wilde altijd op een kantoor werken. Het leek me geweldig om leiding te geven of om met cijfers te werken. Als ik vroeger met mijn moeder naar de bank ging, keek ik mijn ogen uit. Ik zag mezelf al helemaal achter de computer zitten. Bedrijfsadministratie leek me wel wat.”

Hoe ben je ooit begonnen met basketbal?

,,Toen ik 14 was, speelden we tijdens de gymles op school basketbal. De gymleraar vond dat ik wat met mijn lengte moest gaan doen en dacht dat basketbal wel bij me paste. Mijn broer was mijn voorbeeld, hij kon heel goed basketballen. Hij overleed tijdens een wedstrijd op 21-jarige leeftijd door een hartstilstand. Of hij een hartafwijking had, is nooit onderzocht. Hierdoor wilde mijn moeder niet dat ik ook ging basketballen, wat ik toch stiekem bleef doen.”

Hoe kwam het dat je moeder het uiteindelijk accepteerde?

,,Uit allerlei testen die je als basketballer moet ondergaan, bleek dat ik kon blijven spelen. Toen gaf ze haar goedkeuring.”

Op je 18de verhuisde je naar Amerika. Hoe ben je daar terechtgekomen?

,,Als jong talent in de Eredivisie stond ik in een talentenblad met Europese basketballers. Dit magazine werd in Amerika verspreid. Scholen belden me op en boden me een beurs aan. In Amerika speelde ik twee jaar voor het Texaanse junior college en twee jaar voor de University of California in Berkeley. Daarna werd ik gedraft voor de NBA.”

Miste je je familie niet?

,,Toen ik op Schiphol stond dacht ik: als ik me nu omdraai, ga ik nooit meer weg. Mijn familie was trots, maar moest huilen toen ik door de douane liep. Het begin was moeilijk. Er is niemand die voor je zorgt als je ziek bent of wanneer je je rot voelt. Maar tegelijkertijd realiseer je je ook dat je een enorme kans krijgt, eentje waar anderen alleen van kunnen dromen. Ik heb er keihard voor moeten werken, stond vaak om 6.00 uur op het veld te trainen.”

Hoe is de sfeer in een Amerikaans basketbalteam?

,,Dat verschilt per team. Natuurlijk zijn er altijd spelers die afgunstig zijn omdat je misschien meer verdient of meer aanzien hebt. Ik hou me daar niet meer bezig, kan met iedereen goed opschieten. Echte vrienden heb ik niet in Amerika, die wonen in Nederland. Ik ben erg gefocust, ben alleen bezig met sporten. Als ik in het veld sta, wil ik winnen. Zo simpel is het.”

Wat is je mooiste herinnering?

,,Het tekenen van mijn eerste NBA-contract. En kampioen worden.”

Wat is het eerste dat je doet als je terug bent in Rotterdam?

,,Ik kijk allereerst of mijn huis in Rotterdam er nog staat. Naast de kleine dingen die ik doe, zoals een zak stroopwafels halen en een patatje van Bram eten, bezoek ik mijn familie en vrienden. Ik breng veel tijd met mijn zus en haar zoontje door. Mijn zus en ik hebben een sterke band. Ze zorgt voor me en staat altijd voor me klaar.”

Vind je het belangrijk dat er mensen zijn die voor je zorgen?

,,Ja, soms wel. Toen ik als jonge man naar Amerika vertrok, zijn dat toch de dingen die je mist. Wanneer het basketbalseizoen afgelopen is, ga ik altijd naar Rotterdam.”

Heb je nog andere hobby’s?

,,Reizen vind ik leuk. Laatst vroeg ik me af hoe Gouda eruit ziet. Dan stap ik in de auto en rij ik er naartoe. Dat ik binnen vijf minuten alles al gezien heb, maakt me niet uit. Binnenkort ga ik misschien naar Berlijn of Maastricht. Daar ben ik nog nooit geweest.”

Kun je rustig over straat?

,,Natuurlijk, in Nederland groeten de mensen me waarschijnlijk alleen omdat ik lang ben.”

Je hebt geen kinderen en geen vrouw. Waarom niet?

,,Ik ben nog nooit verliefd geweest. Die oranje bal is mijn vriendin en mijn grote liefde is basketbal. Nu ik ouder word, zou het wel leuk zijn om iemand tegen te komen. Die persoon zou zich dan wel moeten aanpassen. Ik denk dat er maar weinig vrouwen zijn die dat kunnen. Laatst zag ik een interview met Arie Boomsma op tv. Ik herkende daar veel in. Die man had ook te weinig tijd voor zijn vriendin, waardoor zij het uitmaakte. Hij was, net als ik, veel met zijn werk bezig.”

Heb je wel relaties gehad?

,,Jawel, maar dat was meer omdat ik die persoon erg leuk vond. Ik weet niet hoe het is om verliefd te zijn. Soms zie ik verliefde stelletjes op televisie en denk dan: ja, zo hoort het. Tot nu toe heb ik dat niet meegemaakt.”

Heb je het idee dat je iets hebt misgelopen?

,,Misschien, maar ik heb geen haast. Als de tijd rijp is, komt het wel.”

Nog aparte eigenschappen?

,,Als ik bij vrienden thuiskom, kijk ik in de koelkast om te zien wat ze allemaal hebben. Soms koop ik later precies dezelfde producten, terwijl ik het misschien niet eens opeet of drink.”

Ben je tevreden met je spiegelbeeld?

,,Zeer tevreden. Ik heb veel bereikt en heb veel om trots op te zijn.”

 

Paspoort
Naam: Francisco Elson is in 1976 geboren in Rotterdam, woont in Rotterdam en Salt Lake City (USA).
Opleiding: mavo, meao in Nederland,  in Amerika de junior college (Kilgore Junior College) en the University of California in Berkeley.
Loopbaan: Francisco Elson staat sinds 1999 onder contract in de Amerikaanse NBA. Hij speelde onder andere voor clubs als de Denver Nuggets, de San Antonio Spurs, de Milwaukee Bucks, Philadelphia 76ers en Utah Jazz.  Francisco is tevens aanvoerder van het Nederlands basketbalteam.
Privé: is aan het daten

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Brenda\\\\\\\'s Anti-spam *