Interview Elvin Post ‘Kinderen zijn belangrijker dan werk’

Elvin Post, schrijver : 'Ik neem geen mobiel, alleen omdat iedereen er eentje heeft. Waarom zou ik?' Foto: Jan de Groen

Wat zie je als je in de spiegel kijkt?
,,Een gelukkig mens. Vorige week werden de filmrechten van mijn laatste boek Roomservice verkocht. Een mooi kerstcadeau.”

Ben je een ijdel mens?
,,Niet echt. Omdat ik thuis werk, ben ik weinig met mijn uiterlijk bezig. Twee jaar geleden kwam ik kort na elkaar in De Wereld Draait Door en RTL Boulevard voor mijn boek Vals beeld. Dan ga ik wel naar de kapper omdat op televisie alles wordt uitvergroot.”

Heb je voldoende tijd voor je kinderen?
,,Ja, ik ben altijd thuis. Nadeel is dat mijn werk niet om vijf uur ophoudt, in mijn hoofd gaat het altijd door. Wanneer ik tijdens het avondeten een beetje glazig uit mijn ogen kijk, zegt mijn oudste dochter wel eens: ‘Papa, je denkt weer aan je boek’. Ik heb haar geleerd me daarop te wijzen. Ik wil dat mijn kinderen begrijpen dat zij belangrijker voor me zijn dan mijn werk.”

Is het niet moeilijk om je af te zonderen?
,,Soms vraag ik me inderdaad af of het wel gezond is om dag en nacht in je eentje in een kamer te zitten. Waarschijnlijk niet. Wanneer ik mijn dag niet heb, ga ik in het park wandelen met de honden. Een kletspraatje met een andere hondenbezitter doet vaak wonderen. Best wel triest eigenlijk, hè?”

Je hebt geen mobiele telefoon. Hoe overleef je de wereld zonder mobieltje?
,,Ik vind het heerlijk om de honden uit te laten en een uurtje onbereikbaar te zijn. Bovendien ben ik niet zo belangrijk dat personen mij direct moeten kunnen bereiken. Ik heb een huistelefoon en een e-mailadres. Dat is genoeg. Ik ga geen mobiel nemen alleen maar omdat iedereen er eentje heeft. Waarom zou ik?”

De filmrechten van ‘Roomservice’ zijn verkocht aan Pupkin Film. Ben je niet bang dat zij er uiteindelijk iets heel anders van maken?
,,Van drie van mijn vier boeken zijn nu de filmrechten verkocht. Ik ben er vooral trots op en ik ben ervan overtuigd dat ze er iets moois van gaan maken. Uiteraard zal een film nooit hetzelfde zijn als wat ik tijdens het schrijven in mijn hoofd had. Dat geeft niet. Je moet het los kunnen laten.”

‘Roomservice’ gaat over de porno-industrie. Heb je daar zoveel verstand van?
,,Toen ik op het idee kwam, niet. Een vriend van mij raakte aan de praat met een oude man die zijn huis beschikbaar had gesteld voor de pornoklassieker Deep Throat. De locatiescout die ze hadden aangesteld, had zijn werk niet goed gedaan. Ik wist van geen kanten dat er locatiescouts bestonden in de porno-industrie, maar vond het onmiddellijk een geweldig beroep voor een personage.”

Dan heb je een personage, maar nog geen kennis van de wereld van de porno?
,,De Britse documentairemaker Louis Theroux, die in de VS docu’s over pornoacteurs en prostituees heeft gemaakt, de Haagse pornoactrice en glamourmodel Bobbi Eden en pornoproducente en pornoster Kim Holland hebben me geholpen mijn boek van de nodige kleur te voorzien. Ik ben ze daarvoor zeer dankbaar.”

Voor je eerste boek ‘Groene Vrijdag’ won je in 2004 de Gouden Strop en met je laatste boek ‘Roomservice’ sleepte je dit jaar de Diamanten Kogel binnen. Wat doet dit succes met je?
,,Het heeft me geholpen mijn naam te vestigen. Bovendien is het fijn om iets te winnen, het geeft zelfvertrouwen. Maar succes is niet alles.”

Hoe bedoel je?
,,Tijdens het schrijven van ‘Roomservice’ overleed mijn oma. Ik hield enorm veel van haar. Mijn oudste dochter ging op woensdagmiddag altijd naar haar en mijn opa toe. De woensdag nadat ze een hartaanval had gekregen, piekerde ik op de fiets naar school hoe ik aan mijn dochter moest vertellen dat ze die middag niet naar oma zou gaan.”

En hoe heb je haar die moeilijke boodschap vertelt?
,,Mijn dochter begon te zingen: Some days are diamonds, some days are rocks. De openingsregel van het nummer Walls van Tom Petty, die we allebei erg goed vinden. Ze wist nog niets, maar het was alsof ze aanvoelde dat er iets mis was. Ik ben niet erg emotioneel, maar op dat moment was ik blij dat ik mijn zonnebril op had.”

En dat was het?
,,Die middag hebben we bijzondere gesprekken gehad. Toen ik de Diamanten Kogel kreeg, moest ik daaraan denken. Mijn oma gaf niet om rijkdom, ze gaf om mensen. Ze zou vast trots op me zijn geweest, maar ik zou al mijn prijzen en succes onmiddellijk inleveren als ik haar ervoor terug kon krijgen. Helaas zit het leven zo niet in elkaar.”

Wist je altijd al dat je schrijver wilde worden?
,,Nee, ik was vroeger vooral met voetballen bezig. Ik ben pas gaan schrijven toen ik in New York woonde. Maar voetballen doe ik nog steeds, bij VOC, met vrienden die ik al sinds mijn jeugd ken. Ik vind het geweldig om op zondag weer even een klein jongetje te zijn.”

Voordat je met schrijven begon, heb je een tijdje in Amerika gewoond, waar je werkte voor de literair agent van Stephen King. Wil je ooit terugkeren naar Amerika?
,,In het jaar dat ik op Manhattan woonde, miste ik mijn familie en vrienden. Amerika is een prachtig land, maar nee, ik zou er niet meer willen wonen.”

Ben je tevreden met je spiegelbeeld?
,,Ja. Er zijn de afgelopen dagen veel goede dingen gebeurd. Natuurlijk heeft iedereen zijn goede en slechte dagen. Ik ook. Soms sta ik op, kijk in de spiegel en denk: ‘Kijk eens wat vrolijker, joh’. Maar als mijn ogen lachen, zoals vanochtend, dan ben ik blij.”

Paspoort
Geboren: 1973, Rotterdam.
Opleiding: na het vwo de opleidingboekhandel en uitgeverij.
Loopbaan: werkte bij Ralph Vicinanzain New York; won met zijn thrillers de Gouden Strop en dit jaar de Diamanten Kogel; is recensent voor het AD.
Privé: getrouwd, twee kinderen.

Geschreven voor het AD Rotterdams Dagblad (18-12-2012)

Please follow and like us:
error1
fb-share-icon20
Tweet 20
fb-share-icon20

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Brenda\\\\\\\'s Anti-spam *