Sharmila haat haar man

De 32-jarige Sharmila walgt van haar man. Ze vindt hem eng, vies en raakt hem met geen vinger aan. Zelfs zijn ademhaling irriteert haar. Sinds een paar maanden slaapt Donny in de logeerkamer. Eens in de twee weken gooit ze hem het huis uit, maar hij blijft terugkomen. Sharmila werkt, kookt en slaapt. Met een dooie blik kijkt ze televisie. In een korte tijd kwam ze tien kilo aan, en naar de kapper gaat ze niet meer. Ze vindt het best. Dan blijft Donny tenminste uit haar buurt. Continue reading Sharmila haat haar man

Betogers op Tahrirplein willen minder macht voor leger

Jonge betogers zien het Tahrirplein als een kermis. Foto: Brenda Stoter

‘Fijn dat Egyptenaren één zijn’

CAÏRO- Op het Tahrirplein in Caïro kwamen gisteren duizenden mensen bijeen. Twee dagen na het 1-jarig jubileum van de revolutie vieren de Egyptenaren nog steeds feest. De jonge betogers zijn echter sceptisch. Zij vinden dat het plein tegenwoordig meer weg heeft van een kermis.

Na het middaggebed stroomt het Tahrirplein langzaam vol. Duizenden Egyptenaren zwaaien met vlaggen, laten zich schminken en lopen glimlachend rond. Om de paar meter verschijnen er kraampjes met vlaggen, T-shirts en lekkernijen. Continue reading Betogers op Tahrirplein willen minder macht voor leger

Interview Hef Bundy: ‘Ik werd moe van die bitches’

 

‘Hoogvliet is nog steeds een getto, maar ik blijf er wonen’ Foto: Jan de Groen

Wat zie je als je in de spiegel kijkt? ,,Ik zie een jongen van bijna 25 die hard aan het werk is. Die veel pijn heeft gezien, maar die gelukkig is. Iemand die probeert het maximale uit het leven te halen.”

Is uiterlijk belangrijk voor een rapper? ,,In deze wereld kun je er niet als een zwerver bijlopen. Ik probeer er verzorgd uit te zien zonder te overdrijven. Vroeger, toen ik net als rapper begon, droeg ik in mijn clips slippers en een baard. Die look heeft me bekend gemaakt.”

Je zegt dat je veel pijn hebt gezien. Hoe was jouw jeugd? ,,Ik ben opgegroeid in Hoogvliet en de Bijlmer, dat ze het getto noemden. Het was niet gemakkelijk, ik heb door de jaren heen veel gezien. Heb ook veel vrienden verloren door het harde straatleven. Er was veel armoede, ook bij ons thuis. Die armoede zorgt ervoor dat je foute dingen gaat doen. Bij ons thuis werd er drugs verkocht. Dan ging de bel en stond er weer een mannetje voor de deur. Wanneer er geen geld was, ging mijn vader naar de winkel en kwam hij terug met eten. Natuurlijk gestolen. Nu is dat gelukkig niet meer zo, mijn moeder is uit die wereld gestapt.” Continue reading Interview Hef Bundy: ‘Ik werd moe van die bitches’

Nooit meer klagen in een brandend land

Foto: Brenda Stoter

God, wat had ik er de pest in toen mijn vakantie bijna voorbij was. Met visioenen van ontregeld openbaar vervoer, thermo ondergoed en keiharde valpartijen in mijn achterhoofd keek ik niet naar Rotterdam uit. Ik zag mezelf ingepakt door de sneeuw richting de redactie rijden, om vervolgens eerst een kwartier op de wc door te brengen om mezelf toonbaar te maken. En dan die bureaucratie, klagende mensen en belastingen. Nee, doe mij maar Cairo. Zon, eten en gezellige mensen.

Egyptenaren kunnen feesten als de beste, vooral in mijn vriendenkring. Iedere avond zijn ze in 55, Amici, Cairo Jazz of Purple te vinden. Voetjes van de vloer en de handjes in de lucht. Maar toch, tussen alle shotjes wodka en luchtige gesprekken door zag ik iets in hun ogen wat ik nooit heb gezien. Pijn, wanhoop en angst. Continue reading Nooit meer klagen in een brandend land

Pictures of Tahrir and the protesters

A young guy at Tahrir 27-01-12

Foto’s gemaakt door: Brenda Stoter 27-01-12, twee dagen na het 1-jarig jubileum van de revolutie in Egypte. Het feest was na twee dagen nog steeds volop aanwezig. Toch vierde niet iedereen feest. Vooral jongeren, die hoofdzakelijk verantwoordelijk waren voor de revolutie in 2011, ergerden zich aan de ‘commercialisering van het Tahrirplein’.

Klik op Continue reading om meer foto’s te zien.

Continue reading Pictures of Tahrir and the protesters

Parels in een zee van verhalen

Rwanda, 1994. Een klein meisje zit in een hoekje. Bevend. De kamer ruikt naar zweet, angstzweet. De geur is misselijkmakend. Tegenover haar staan vijf soldaten. Ze houden haar onder schot. ‘Je bent een hoer, je moeder is een hoer en je zusje ook. Tutsihoeren!’ Het meisje huilt. Ze weet niet eens wat een hoer is. Voor straf haalt één van de mannen uit met zijn geweer. De klap laat een afdruk in haar gezicht achter. Het brandt. Een stroompje bloed sijpelt uit haar neus. Opeens lopen ze de kamer uit. Stilte. Haar bonkende hart wordt kalmer.  Even rust. Maar dan komen ze terug, met haar moeder. De angstige vrouw wordt tegen de muur gezet. ‘Nee, ik beloof voortaan geen Tutsi meer te zijn,’ huilt het meisje. De trekker gaat over. Niemand hoort haar tranen. Na afloop lopen ze naar het moederloze kind toe.  Ze grijnzen vals. Continue reading Parels in een zee van verhalen

Gouden toekomst voor tv-danser Anthony ‘Het begint nu pas echt’

Anthony Benjamin: 'Dansen voor Usher of Beyoncé lijkt me geweldig' Foto: Marco de Swart

De Schiedamse danser Anthony Benjamin heeft een gouden toekomst voor zich liggen. Na zijn deelname aan het populaire dans- programma So You Think You Can Dance, waarbij hij vierde werd, vliegen de aanbiedingen hem om de oren. ‘Nu begint het pas echt.’

Anthony Benjamin schopte het tot de finale van het RTL-programma So You Think You Can Dance. Dat hij er als eerste van de finalisten uitlag, was best een domper. ,,Ik had een supergoede solo voorbereid. Vond het jammer dat ik die niet aan het publiek kon laten zien.” Het filmpje is nu op YouTube te zien. Continue reading Gouden toekomst voor tv-danser Anthony ‘Het begint nu pas echt’

Interview Elvin Post ‘Kinderen zijn belangrijker dan werk’

Elvin Post, schrijver : 'Ik neem geen mobiel, alleen omdat iedereen er eentje heeft. Waarom zou ik?' Foto: Jan de Groen

Wat zie je als je in de spiegel kijkt?
,,Een gelukkig mens. Vorige week werden de filmrechten van mijn laatste boek Roomservice verkocht. Een mooi kerstcadeau.”

Ben je een ijdel mens?
,,Niet echt. Omdat ik thuis werk, ben ik weinig met mijn uiterlijk bezig. Twee jaar geleden kwam ik kort na elkaar in De Wereld Draait Door en RTL Boulevard voor mijn boek Vals beeld. Dan ga ik wel naar de kapper omdat op televisie alles wordt uitvergroot.”

Heb je voldoende tijd voor je kinderen?
,,Ja, ik ben altijd thuis. Nadeel is dat mijn werk niet om vijf uur ophoudt, in mijn hoofd gaat het altijd door. Wanneer ik tijdens het avondeten een beetje glazig uit mijn ogen kijk, zegt mijn oudste dochter wel eens: ‘Papa, je denkt weer aan je boek’. Ik heb haar geleerd me daarop te wijzen. Ik wil dat mijn kinderen begrijpen dat zij belangrijker voor me zijn dan mijn werk.” Continue reading Interview Elvin Post ‘Kinderen zijn belangrijker dan werk’

Mijn toiletrol kost 128,20 euro

De gemeente Rotterdam heeft weer wat nieuws bedacht in haar zoektocht naar geld: een extra afvalstoffenheffing voor ondernemers die vanuit huis werken. De aangepaste verordening Bedrijfsreinigingsrecht (BRR) kost 128,20 euro per jaar. Dit is het standaardbedrag, iedere ondernemer moet dit betalen. De directeur van de Gemeentebelastingen Rotterdam kijkt niet naar de hoeveelheid afval die een ondernemer produceert. Volgens hem is dit namelijk niet te controleren. Belachelijk vind ik het.

Als freelance journaliste (ZZP’er) werk ik voornamelijk voor het AD Rotterdams Dagblad. Naast de reportages en losse interviews werk ik ongeveer 20 uur per week op kantoor. Het werk dat ik thuis verricht komt neer op maximaal 5  tot 10 uur per week. De rest van de tijd ben ik buiten of op kantoor. Dat betekent dat ik thuis hooguit een kopje koffie in een beker drink. Continue reading Mijn toiletrol kost 128,20 euro

Dwayne Kemp. ‘De dood heeft mij veranderd’

Foto door: Marco de Swart

Wat zie je als je in de spiegel kijkt?
,,Ik kijk eigenlijk nooit zo vaak in de spiegel. Ik ben niet echt heel erg met uiterlijk bezig. Ik let wel op mijn kleding en dat ik er verzorgd uitzie. Met een kapotte broek zul je mij niet snel op straat zien lopen. Als ik in de spiegel kijk, zie ik vooral een wereldkampioen en een sportman. Ook zie ik iemand die de hele wereld over is geweest, die op jonge leeftijd al veel heeft meegemaakt.”

Je bent jong en hebt toch al behoorlijk wat tatoeages. Waar staan deze voor?
,,Eén van de teksten is in het Spaans, er staat: ‘Na regen komt zonneschijn’. Ook heb ik een aantal rozen die staan voor mensen die mooi van buiten, maar lelijk van binnen zijn. Daar lopen er veel van rond, heb ik door de jaren heen gemerkt. Mensen die in je gezicht aardig doen, maar achter je rug om over je roddelen. Continue reading Dwayne Kemp. ‘De dood heeft mij veranderd’

Gastcolumn over Egypte: ‘Er was eens een revolutie’

Foto door: Amr Bassiouny

Gastcolumn van schrijver en filmmaker Beri Shalmashi. Momenteel werkt ze aan een roman over Caïro en is ze bezig met een verfilming van het boek ‘Het huis van de Moskee’.

Egypte ervoer begin dit jaar een ommekeer die reeds als geslaagd werd bestempeld toen net de eerste stap was gezet. Alsof alles klaar was toen Mubarak zijn biezen pakte naar Sharm El Sheikh. Als bij een baby die voor het eerst de ene voet na de ander plaatst. De ouders die dan trots roepen ‘ze kan lopen’. Terwijl we weten dat zo’n wurmpje na die eerste stap nog vele malen valt voor ze zich werkelijk tot de wereld van de voetgangers mag rekenen. Continue reading Gastcolumn over Egypte: ‘Er was eens een revolutie’

De Rotterdammert

De Rotterdammer noemt zichzelf zo, een Rotterdammert. Met een natte T, een rollende R en nadruk op de ‘dam’. De Rotterdammer spreekt met een accent, waar soms een woordje straattaal tussen glipt. Dat het lidwoord soms niet klopt, dat hij van het woord ‘zij’ ‘hun’ maakt en een eigen slang verzint, deert niet. Hij verspreekt zich met trots. Een taal op zich. Prachtig vindt hij het.

De Rotterdammer is hard, maar zijn hartje kleiner. Nooit te beroerd om te werken en altijd voor iedereen klaarstaan. Niet lullen maar poetsen, zet ‘m op hé! Hij werkt zich liever vier slagen in de rondte, dan dat hij om hulp vraagt. Mouwen opstropen, schouders eronder, niet zeiken. Continue reading De Rotterdammert

Op zoek naar een Griekse zeeman

Ik en mijn moeder met onze nieuwe Griekse familie

Athene- Mijn moeder Christa Stoter heeft haar Griekse vader nooit gekend. Het enige dat ze weet, is dat hij in 1958 met zijn schip in de Rotterdamse haven lag. Toen ze de kans kreeg om samen met TROS Vermist op zoek te gaan naar haar vader Manolis Bois, nam ze de uitnodiging dankbaar aan. De zoektocht bracht haar naar Chios en Athene. Ik mocht mijn moeder gezelschap houden. Het werd een onvergetelijke en emotionele reis.

Chios, een Grieks eiland in de Egeïsche Zee. De straten zijn smal en knus. De zon schijnt fel aan de blauwe hemel. Terwijl we door het heuvellandschap rijden, kijken mijn moeder en ik elkaar aan. Zal hij nog leven? vragen we ons af. ,,Ik hoop van wel,’’ zegt mijn moeder, die haar vader nooit gekend heeft. Het enige wat ze van hem weet, is dat haar moeder hem in 1958 in een Rotterdams zeemanscafé ontmoette en dat hij uit Chios kwam. Toen haar moeder haar zwangerschap opmerkte, was hij al lang weggevaren. Continue reading Op zoek naar een Griekse zeeman

Gastcolumn: Arische neuzen, Westerse storm

Gastcolumn van schrijver en filmmaker Beri Shalmashi. Momenteel werkt ze aan een roman over Caïro en is ze bezig met een verfilming van het boek ‘Het huis van de Moskee’.

Bij mijn moeder aan de ontbijttafel gaat het vandaag over niets dan thee, kaas, brood en stilte. Ze kijkt naar een film op een Perzische zender. Een stel zit in de auto. Ze draaien Engelstalige liefdesliedjes. De vrouw wordt in de file getroffen door een oproep tot gebed en, haast in slow motion, probeert een klein meisje in een passerende auto tot haar door te dringen uit verdriet. Daar houd ik van, verdriet. Het doet me goed wanneer mijn moeder toelicht dat het stel geen stel is, maar oude geliefden die elkaar tegenkwamen op het vliegveld. Daar schuilt een pijnlijke schoonheid in, want je weet, je hoopt dat de twee zich storten in het openscheurenvan oude wonden, om die dan bij elkaar schoon te kunnen likken. Liefde. Continue reading Gastcolumn: Arische neuzen, Westerse storm

‘Dit is wat Rotterdam mist’

Dj’s stelen de show op Techno Parade in Parijs

Foto gemaakt door: Y-Photography

De Rotterdamse muziektruck van DJ Sounds veroverde afgelopen zaterdag de harten van Parijzenaars met deuntjes van dj Michel de Hey. Na afschaffing van de Rotterdamse Dance Parade is het tijd voor actie. ‘We laten zien wat ze in Rotterdam missen.’

Duizenden dansende mensen, trucks met harde dancemuziek, mooi aangeklede danseressen en bekende Nederlandse dj’s die hun best doen om zoveel mogelijk dansende volgers achter hun truck te verzamelen. Wanneer ze even met hun ogen knipperen, wanen ze zich in Rotterdam, toen in 2009 de laatste Dance Parade werd gehouden. ,,Nee, we zijn toch echt in Parijs, waar de parade nog wel mogelijk is,” zegt Derk-Jan ten Wolde van DJ Sounds bitter. Continue reading ‘Dit is wat Rotterdam mist’

Articles about the Middle East & Europe (English and Dutch)