Tag Archives: syrië

Niemand kijkt om naar stervende kinderen in openluchtgevangenis

Publication: De Tijd

In het belegerde Oost-Ghouta is een groot tekort aan medicijnen, elektriciteit en voedsel. Toch laat het Syrische regime slechts sporadisch noodhulp toe en bestookt het het gebied met luchtbombardementen. Honderden burgers dreigen te sterven als ze niet snel geëvacueerd worden.

Toen Fayez Orabi (48) vier jaar geleden vanwege de aanhoudende gevechten vanuit Damascus naar Oost-Ghouta vluchtte, had hij nooit verwacht in een openlucht- gevangenis terecht te komen. In zijn nieuwe leefgebied is een tekort aan zowat alles. Elektriciteit is er slechts twee uur per dag en het schaarse voedsel is onbetaalbaar. Zo kost een kilo suiker inmiddels 42 euro en zijn de broodprijzen vijftig keer zo hoog als in Damascus.

Continue reading Niemand kijkt om naar stervende kinderen in openluchtgevangenis

Een traan voor Syrië

Explosies in het centrum van Damascus, twaalf doden. Gevechten tussen het Vrije Syrische Leger en  al-Assad troepen in Aleppo, zes doden. Bomaanslag op de grens met Turkije, drie gewonden. Die dag 180 doden. Minder dan gisteren, volgens de laatste update van Al Jazeera. De rest typ ik over en stuur ik via Twitter de digitale wereld in. Vervolgens eet ik een prakkie, kijk ik naar RTL Boulevard en lach me rot om een grap van Albert Verlinde. Continue reading Een traan voor Syrië

The Holy Kebab VIII: De laatste dagen in Syrië

Damascus onder vuur

In een land waar explosies, bommen en schietpartijen het straatbeeld domineren, is het moeilijk om de zon te zien schijnen.

Rotterdam versus Damascus. Het is 01.00 uur wanneer ik mijn Syrische vriendin spreek. Na de gewoonlijke ditjes en datjes (‘Nog aan de dood ontsnapt?’) hoor ik een snikkend geluid. Mijn vriendin in Syrië, normaal erg stoer en vrolijk, huilt. Het geluid gaat door merg en been. Ik wil haar vastpakken, knuffelen en vertellen dat het goedkomt, maar dat gaat zo moeilijk door de telefoon.

,,Opeens besef ik het. Niemand in New York wil me in huis hebben. Wat moet ik doen als ik daar aankom, slapen op straat?’’ Rawan vraagt of ik al wat gehoord heb na mijn oproep op Joop, Facebook en Twitter. Continue reading The Holy Kebab VIII: De laatste dagen in Syrië

The Holy Kebab V: Een retourtje Syrië?

Damascus. FOTO: NOURA

Het is zondagavond 23.00 uur wanneer de Syrische Rawan op Facebook verschijnt. ,,Hey, waarom belde je me gisteren niet terug?’’ vraag ik haar, enigszins bezorgd, op de chat. Rawan vertelt dat ze de griep heeft en klinkt naar eigen zeggen als een ‘heftruckchauffeur met een aardappel in zijn keel’. ,,Je zou me alleen maar uitlachen,’’ zegt ze, wat ik vervolgens ook doe. Ze stuurt een knipogende smiley. Met 40 Syrische graden de griep hebben. Even heet als Damascus, waar ze nog steeds woont, en nog gewoon kunnen lachen. Het leven gaat duidelijk door. Continue reading The Holy Kebab V: Een retourtje Syrië?

The Holy Kebab IIII: Van Syrië naar Jordanië, op visumjacht

De telefoon rinkelt. In plaats van op te nemen, blijf ik geconcentreerd naar mijn beeldscherm staren. Deadline voor de krant. Een reportage over een leuk festival in Rotterdam. Na een half uur upload ik de tekst en kijk ik op mijn telefoon. Om 17.30 uur heb ik een oproep van mijn Syrische vriendin gemist. Ik bel terug. Geen gehoor. Het is de dag van de zoveelste massaslachting in Damascus, las ik eerder op internet. Mijn alarmbellen rinkelen. Wat is er aan de hand? Continue reading The Holy Kebab IIII: Van Syrië naar Jordanië, op visumjacht

The Holy Kebab III: Bommenregen in Damascus

Damascus. FOTO: NOURA

,,Hoor je die knallen? Dat is hier om de hoek.’’ De Syrische neemt een trekje van haar sigaret en blaast de rook langzaam uit. Rawan, met haar piekerige zwarte haren en een eeuwige glimlach op het gezicht, staat zoals gewoonlijk op haar dakterras in Damascus. Tenminste, dat denk ik. Ik zit achter mijn computer met een telefoon tegen mijn oor gedrukt. Op het beeldscherm verschijnen euforische tweets over de afsluitende ceremonie van de Olympische Spelen. In mijn oor hoor ik knallen. Terwijl de rest van Nederland aan de buis gekluisterd zit, praten wij over oorlog.

De afgelopen weken werd er vaak gevraagd hoe het met haar ging, daar in Syrië. Sms’jes, whatsapp-berichten of telefoontjes. Meestal is het antwoord geruststellend, maar vandaag niet. ,,Met mij gaat alles goed, afgezien van het feit dat ik bijna dood was,’’ Continue reading The Holy Kebab III: Bommenregen in Damascus

The Holy Kebab II: Bellen met Damascus

De 22-jarige Rawan staat op het dakterras van haar woning en rookt een sigaretje. Kalm blaast ze de rook in kringetjes uit. Haar ogen glijden over Damascus, de Syrische stad waar ze geboren en getogen is. Het uitzicht lijkt hetzelfde, maar is het niet. De straten zijn akelig leeg, her en der klinken schoten en af en toe gaat er een bom af. Opeens hoort ze een harde knal op een paar meter afstand. High van de adrenaline rent Rawan naar binnen en smijt de deur achter zich dicht. Binnen is het stil. Ze is alleen thuis.

Een paar weken geleden was alles anders. Ze merkte weinig van de oorlog en kon nog rustig over straat. Mensen gingen naar hun werk Continue reading The Holy Kebab II: Bellen met Damascus