‘Elke dag vrees ik geraakt te worden’

Publicatie: De Tijd

SDEROT-De inwoners van de Israëlische stad Sderot leven al jaren in angst. De stad wordt vanuit de Gazastrook dagelijks bestookt met raketten. Als het alarm afgaat, heeft men 15 seconden om beschutting te zoeken.

De eerste keer dat ze een raket zag, kan Chen Elmaliah (23) zich nog goed herinneren. Ze was 14 jaar en stond voor het raam. Haar vader deed wat klusjes op het veld voor het huis. Opeens vloog er iets door de lucht. Toen was er die knal. Ramen trilden en de grond beefde. Op de plek waar haar vader stond, was slechts een dikke rookwolk te zien. ‘Ik was er zeker van dat hij dood was. Nog nooit in mijn leven ben ik zo bang geweest’, zegt ze.
Haar vader overleefde de aanval, maar voor Chen zou het leven nooit meer hetzelfde zijn. Tot op de dag van vandaag wordt Sderot bijna dagelijks met raketten beschoten. Zodra het luchtalarm afgaat, hebben de inwoners 15 seconden om te vluchten naar een schuilkelder of een van de betonnen bushokjes.
Sderot ligt in het zuiden van Israel. Sinds 2001 zijn er naar schatting 300.000 raketten op de stad met 21.000 inwoners afgevuurd. Soms zijn er wel 20 Qassam-raketaanvallen op een dag, vertelt Chen. ‘Vanochtend waren er voor zes uur al vijf raketten door Hamas afgevuurd.’ Slechts een klein deel raakt het doel en doden vallen er amper, maar de permanente dreiging heeft tot gevolg dat de zenuwen constant gespannen staan.
‘Het is niet gemakkelijk om hier te wonen. Iedere dag ben ik bang dat we geraakt worden. In de Gazastrook zullen de mensen er vast hetzelfde over denken. Het houdt niet op’, zucht de studente, die zegt ook wel aan het lot van de Palestijnen aan de overkant te denken.
Het is doodstil op straat. Op een van de kinderspeelplaatsen staat een reusachtige betonnen slang. Wie denkt dat dit slechts een leuk speeltuig voor kinderen is, heeft het mis. Zodra het alarm afgaat, kunnen de kinderen zich in de slang verschuilen.
‘Ik hoorde onlangs twee kinderen praten over de vraag waarom slakken huisjes hebben. Omdat ze dan kunnen schuilen voor de raketten, zeiden ze tegen elkaar’, vertelt Chen lachend.
Al snel kijkt ze weer bezorgd. Op de vraag of ze niet liever wil verhuizen, schudt ze het hoofd. De mensen zijn hier vriendelijk en de huurprijzen zijn lager dan in andere delen van het land, vertelt ze.
Maar soms, na de zoveelste aanval, denkt ze toch aan wegtrekken. Chens vriendje uit Tel Aviv durft nooit te blijven slapen. Midden in de nacht half ontbloot met je schoonouders in een schuilkelder zitten, vindt hij hoogst ongemakkelijk. ‘Soms sta ik onder de douche en gaat het alarm af. Vandaar dat ik er vaak maar een paar minuten onder sta.’
Israël stuurde de afgelopen week meer troepen en tanks naar de grens. De mobilisatie volgt op aanhoudende raketaanvallen van Hamas op Israël vanuit de Gazastrook. Enkele huizen in Sderot werden bij de aanvallen geraakt.
Israël heeft de voorbije dagen op zijn beurt tientallen doelen aangevallen in de Gazastrook. De bewoners hopen dan ook dat de Israëlische regering en Hamas hun aanvallen snel zullen staken. ‘We willen graag een normaal, vreedzaam leven’, zucht Chen.
De bevolking in Sderot leeft volgens de therapeute Anat Ben-Ami constant in angst. De recente gebeurtenissen hebben dit gevoel alleen maar versterkt. De moord op de drie Israëlische tieners en de daaropvolgende moord op een Palestijnse tiener – waarvan gedacht wordt dat het wel eens een wraakactie zou kunnen zijn van radicale Joden – kunnen tot een escalatie leiden.
‘Het is verschrikkelijk altijd bang te moeten zijn. 94 procent van onze kinderen is getraumatiseerd of lijdt aan posttraumatische stress’, vertelt Ben-Ami. Haar dochter van twaalf jaar oud heeft een koffertje klaargezet met spullen. Mocht het weer misgaan, dan heeft ze in ieder geval een deodorant, crème en wat eten bij de hand.
De eerste inwoners van Sderot waren Joden uit het zuidoosten van Turkije. Daarop volgden Koerden, Perzen en immigranten uit de voormalige Sovjet-Unie.
Ook wonen er Palestijnse vluchtelingen en Arabische moslims. ‘Maar onderling hebben we geen problemen met elkaar’, verzekert Chen. ‘Ons huis is zelfs gebouwd door Palestijnen.’

One thought on “‘Elke dag vrees ik geraakt te worden’”

  1. “De eerste inwoners van Sderot waren Joden uit het zuidoosten van Turkije. Daarop volgden Koerden, Perzen en immigranten uit de voormalige Sovjet-Unie.
    Ook wonen er Palestijnse vluchtelingen en Arabische moslims.”

    Welnu, een normale journalist had even gecheckt of dat ook waar was.
    Robert Fisk: The suffering of Sderot: how its true inhabitants were wiped from Israel’s maps and memories
    http://www.independent.co.uk/voices/comment/the-suffering-of-sderot-how-its-true-inhabitants-were-wiped-from-israels-maps-and-memories-8348734.html

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Brenda\\\\\\\'s Anti-spam *